دادم گفتم چاره‌اى نيست جز اينكه بگوئيم اين بيان امام و نظائر آن از باب تواضع مىباشد اما در عين حال خود مرا قانع نميكرد و نميتوانستم اين توجيه را قبول كنم . سيد بزرگوار رضى الدين از دنيا رفت خداوند مرا توفيق در كشف اين مشكل كه بعد از مدتها و سال‌ها برايم كشف شد از الطاف و معجزات خود حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام بود تا معصوم بودن آن آقا ثابت شود و شبهه اينكه از لفظ اين دعا براى ما پيدا ميشد بر طرف گردد . اما توضيح اين مطلب چنان است انبياء و ائمه عليهم السّلام تمام اوقات آنها صرف در راه خدا مىشود و دلهايشان مملو از محبت خدا و دل بسته عالم بالا هستند و هميشه مراقب و متوجه اويند چنانچه ميفرمايد اعبد اللَّه كانك تراه فان لم تكن تراه فإنه يراك چنان عبادت كن خدا را مثل اينكه او را مشاهده ميكنى اگر تو او را مشاهده نكنى او ترا مىبيند . پس آنها پيوسته متوجه خدا و با تمام وجود روى بجانب او دارند هر زمان كه از اين مقام عالى و ارجمند پا را پائين گذارند و مشغول به خوردن و آشاميدن و اشتغال بامور آميزشى و يا ساير كارهاى مباح و جايز داشته باشند خود را گناهكار ميدانند و از آن استغفار ميكنند . مگر همين طور نيست كه اگر غلامى در مقابل آقاى خود به خوردن و آشاميدن و يا آميزش اشتغال داشته باشد با اينكه ميداند آقا متوجه او است از نظر مردم قابل سرزنش و اعتراض است چه رسد بسرور تمام سروران و هستى بخش جهان به همين مطلب نيز اشاره است فرمايش پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه فرموده پرده تاريكى دلم را فرا ميگيرد و هر روز هفتاد مرتبه استغفار ميكنم . و اين فرمايش امام عليه السّلام « حسنات الابرار سيئات المقربين » . حسنات پاك مردان براى مقربان گناه محسوب مىشود توضيح ديگرى ميدهيم براى اثبات هر چه بيشتر اين توجيه چنانچه از لفظ « اعقمتنى » فهميده